15 08 2006

SENİN YÜZÜN

baktıkca beni mavi temmuz sabahlarına goturen yuzun... dalga dalga denizin serinliğine  getiren yüzün... günesin aydınlığına meydan okuyan yüzün... sahi ne çok yuzun var senin? baş dönduren bir uçurum kimi zaman. hanı derinliğine bakmaya kalktığında için urperirde yinede uçuna kadar gelip asağıya bakmadan alamazsın kendını ÖYLE... sık ağaçlarla dolu bir orman bazen... yağmurla ıslanan ve bir gulusuyle çiçekler actıran. bir martı ... beyaz kanatlarıyla kente tepeden bakan...  yüzün denizleri delirten bir fırtına, gemileri besik gibi sallayan...                                                                                                                          (cok sevdiğim bir siir epey uzun kimin yazısı bilgimde yok ama bloğumun ilk yazısı oldugu için sizinle bir bolumunu paylasmak ıstedım.)

26
0
0
Yorum Yaz